บทที่ 66 ตายทั้งเป็น 2 (02)

คนฟังเช่นกิตติ จุกจนพูดไม่ออกกับคำพูดของคนเป็นนาย ทำเพียงก้มหน้าลงแล้วถอยเท้าเดินออกห่าง

             “ฝันร้ายหรือนิชา” เมื่อลูกน้องจากไปนานแล้ว เท้าหนักจึงสาวเท้ามาใกล้ พบเหงื่อผุดพรายเกาะเต็มหน้านวล ใจอยากยื่นมือไปเช็ด ทว่ามือไม่ยอมทำตาม เกรงว่าหากทำอาจปลุกสาวเจ้าให้ตื่นจากนิทรา เลยได้แต่เฝ้ามองเฝ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ